Meganyl 50mg/ml Opl Inj Rund Varken Paard 100ml

Indicaties voor gebruik

Bij rundvee:

Voor de reductie van acute ontstekingen en koorts geassocieerd met luchtwegaandoeningen bij rundvee.

Als aanvullende therapie bij de behandeling van acute mastitis.

Bij varkens:

Als aanvullende therapie bij de behandeling van metritis-mastitis-agalactie (MMA).

Bij paarden:

Voor het verlichten van ontstekingen en pijn geassocieerd met skeletspierstelselaandoeningen.

Voor het verlichten van viscerale pijn geassocieerd met koliek bij het paard.

1. Samenstelling

Elke ml bevat:

Werkzaam bestanddeel:

Flunixine 50,0 mg

(overeenkomend met 83 mg flunixine meglumine)

Hulpstoffen:

Fenol 5,0 mg

Natriumformaldehydesulfoxylaat 2,5 mg

Heldere oplossing, kleurloos en vrij van zichtbare deeltjes.

Rundvee: Soms (1 tot 10 dieren/1.000 behandelde dieren): Reactie op de injectieplaats (zoals irritatie op de injectieplaats en zwelling op de injectieplaats). Zelden (1 tot 10 dieren/10.000 behandelde dieren): Leverstoornis; Nierstoornis (nefropathie, papillaire necrose)1. Zeer zelden (<1 dier/10.000 behandelde dieren, inclusief geïsoleerde meldingen): Anafylaxie (bijv. anafylactische shock, hyperventilatie, convulsie, collaps, overlijden)2; Ataxie2; Bloed- en lymfestelselaandoening3, bloeding; Maagdarmstelselaandoening (maagdarmirritatie, maagdarmzweren, maagdarmbloeding, misselijkheid, bloed in de feces, diarree)1; Vertraging van de partus4, doodgeboorte4, retentie van de placenta5; Verlies van eetlust. 1 Met name bij hypovolemische en hypotensieve dieren. 2 Na intraveneuze toediening. Bij het begin van de eerste symptomen dient toediening te worden gestopt en moet shockbehandeling worden gestart. 3 Afwijkingen in bloedbeeld. 4 Door een tocolytisch effect door remming van prostaglandines, die verantwoordelijk zijn voor het op gang komen van de partus. 5 Als het product wordt gebruikt in de periode na de partus. Paarden: Soms (1 tot 10 dieren/1.000 behandelde dieren): Reactie op de injectieplaats (zoals irritatie op de injectieplaats en zwelling op de injectieplaats). Zelden (1 tot 10 dieren/10.000 behandelde dieren): Leverstoornis; Nierstoornis (nefropathie, papillaire necrose)1. Zeer zelden (<1 dier/10.000 behandelde dieren, inclusief geïsoleerde meldingen): Anafylaxie (bijv. anafylactische shock, hyperventilatie, convulsie, collaps, overlijden)2; Ataxie2; Bloed- en lymfestelselaandoening3, bloeding; Maagdarmstelselaandoening (maagdarmirritatie, maagdarmzweren, maagdarmbloeding, misselijkheid, bloed in de feces, diarree)1; Vertraging van de partus4, doodgeboorte4, retentie van de placenta5; Excitatie6; Spierzwakte6; Verlies van eetlust. 1 Met name bij hypovolemische en hypotensieve dieren. 2 Na intraveneuze toediening. Bij het begin van de eerste symptomen dient toediening te worden gestopt en moet shockbehandeling worden gestart. 3 Afwijkingen in bloedbeeld. 4 Door een tocolytisch effect door remming van prostaglandines, die verantwoordelijk zijn voor het op gang komen van de partus. 5 Als het product wordt gebruikt in de periode na de partus. 6 Kan optreden door accidentele intra-arteriële injectie. Varkens: Soms (1 tot 10 dieren/1.000 behandelde dieren): Reactie op de injectieplaats (zoals huidverkleuring op de injectieplaats, pijn op de injectieplaats, irritatie op de injectieplaats en zwelling op de injectieplaats) 1. Zelden (1 tot 10 dieren/10.000 behandelde dieren): Leverstoornis; Nierstoornis (nefropathie, papillaire necrose)2. Zeer zelden (<1 dier/10.000 behandelde dieren, inclusief geïsoleerde meldingen): Anafylaxie (bijv. anafylactische shock, hyperventilatie, convulsie, collaps, overlijden)3; Ataxie3; Bloed- en lymfestelselaandoening4, bloeding; Maagdarmstelselaandoening (maagdarmirritatie, maagdarmzweren, maagdarmbloeding, braken, misselijkheid, bloed in de feces, diarree)2; Vertraging van de partus5, doodgeboorte5, retentie van de placenta6; Verlies van eetlust. 1 Herstelt spontaan binnen 14 dagen. 2 Met name bij hypovolemische en hypotensieve dieren. 3 Na intraveneuze toediening. Bij het begin van de eerste symptomen dient toediening te worden gestopt en moet shockbehandeling worden gestart. 4 Afwijkingen in bloedbeeld. 5 Door een tocolytisch effect door remming van prostaglandines, die verantwoordelijk zijn voor het op gang komen van de partus. 6 Als het product wordt gebruikt in de periode na de partus.

Niet gebruiken bij dieren wanneer er een kans bestaat op gastro-intestinale ulceratie of bloeding.

Niet gebruiken als er tekenen van bloeddyscrasieën of veranderingen in hemostase zijn.

Niet gebruiken bij overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel, andere NSAID's of één van de hulpstoffen.

Niet gebruiken bij koeien binnen 48 uur voorafgaand aan een verwachte partus.

Niet gebruiken bij maagkrampen veroorzaakt door ileus, geassocieerd met uitdroging.

Niet gebruiken bij dieren die lijden aan chronische skeletspierstelselaandoeningen.

1. Dosering voor elke diersoort, toedieningswijzen en toedieningswegen

Het product wordt via de intraveneuze route toegediend bij runderen en paarden en via diepe intramusculaire injectie bij varkens.

Vee: De aanbevolen dosering is 2,2 mg flunixine (meglumine)/kg lichaamsgewicht elke 24 uur gedurende maximaal drie dagen (wat overeenkomt met 2 ml van het product/45 kg lichaamsgewicht, intraveneus).

Varkens: De aanbevolen dagelijkse dosering is 2,2 mg flunixine (meglumine)/kg lichaamsgewicht (wat overeenkomt met 2 ml van het product/45 kg lichaamsgewicht) via diepe intramusculaire injectie. Het kan worden toegediend in 1 of 2 injecties met een interval van 12 uur. Het aantal toedieningen (een of twee) is afhankelijk van de klinische respons.

Het injectievolume per injectieplaats mag de 3 ml niet overschrijden.

Paarden: Het verlichten van ontstekingen en pijn bij skeletspierstelselaandoeningen bij acute en chronische aandoeningen: 1,1 mg flunixine (meglumine)/kg lichaamsgewicht elke 24 uur gedurende maximaal 5 dagen (wat overeenkomt met 1 ml van het product/45 kg lichaamsgewicht/intraveneus). Het verlichten van viscerale pijn bij koliek: 1,1 mg flunixine (meglumine)/kg lichaamsgewicht (wat overeenkomt met 1 ml van het product/45 kg lichaamsgewicht/intraveneus). In de meeste gevallen is een enkele injectie voldoende om de tekenen van koliek te bestrijden zodra de oorzaak van de koliek is bepaald en de juiste behandeling is vastgesteld. Als de klinische symptomen echter aanhouden of opnieuw optreden, kan een tweede of derde injectie worden toegediend met een interval tussen 6 en 12 uur.