Torphadine 10mg/ml Sol Inj 10ml

Doeldieren : Honden, katten en paarden

Paard :

Als analgeticum:

- Voor de verlichting van matige tot ernstige buikpijn veroorzaakt door koliek van gastrointestinale

oorsprong.

Voor sedatie:

- Voor sedatie, te geven na toediening van bepaalde alfa-2-adrenoceptoragonisten (detomidine,

romifidine).

Hond :

Als analgeticum:

- Voor de verlichting van lichte tot matige viscerale pijn.

Voor sedatie:

- Voor sedatie, wanneer het wordt gebruikt in combinatie met bepaalde

alfa-2-adrenoceptoragonisten (medetomidine).

Als premedicatie voorafgaand aan volledige narcose:

- Voor gebruik in combinatie met acepromazine voor analgesie en sedatie voorafgaand aan de

inleiding van een volledige narcose. Een dosisgerelateerde verlaging in de dosis van het

anesthesie-inleidende middel (propofol of thiopenton) wordt ook geboden.

- Te geven als enig pre-anesthetische middel in het geval van premedicatie.

Voor anesthesie:

- Voor anesthesie, wanneer het wordt gebruikt in combinatie met medetomidine en ketamine

Kat :

Als analgeticum voor de verlichting van matige pijn:

- Voor preoperatief gebruik voor het bieden van analgesie tijdens operaties.

- Voor postoperatieve analgesie na kleine chirurgische ingrepen.

Voor sedatie:

- Voor sedatie, wanneer het wordt gebruikt in combinatie met bepaalde

alfa-2-adrenoceptoragonisten (medetomidine).

Voor anesthesie:

- Voor anesthesie, wanneer het wordt gebruikt in combinatie met medetomidine en ketamine,

geschikt voor korte, pijnlijke anesthesieprocedures.

Per ml:

Werkzaam bestanddeel: Butorfanol 10,0 mg Overeenkomend met 14,58 mg butorfanoltartraat

Hulpstoffen: Benzetoniumchloride 0,10 mg

Heldere, kleurloze oplossing.

Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie: Wanneer butorfanol wordt gebruikt in combinatie met bepaalde α2-adrenoceptoragonisten (romifidine of detomidine bij paarden, medetomidine bij honden en katten) treden synergistische effecten op waarvoor een dosisverlaging van butorfanol nodig is (zie rubriek over dosering en toedieningswegen).

Butorfanol is hoestprikkeldempend en dient niet te worden gebruikt in combinatie met een slijmoplossend middel, omdat dit kan leiden tot een ophoping van slijm in de luchtwegen.

Butorfanol heeft antagonistische eigenschappen op de opiaat mu (μ)-receptor die het analgetische effect van zuivere opioïde mu (μ)-agonisten (bijv. morfine/oxymorfine) kan opheffen bij dieren die deze middelen al hebben gekregen.

Van het gelijktijdige gebruik van andere diergeneesmiddelen die het centrale zenuwstelsel onderdrukken zou kunnen worden verwacht dat ze de effecten van butorfanol versterken en dergelijke diergeneesmiddelen dienen met voorzichtigheid gebruikt te worden. Een verlaagde dosis butorfanol dient te worden gebruikt wanneer deze middelen tegelijk toegediend worden.

1. BIJWERKINGEN

Alle doeldiersoorten In geval van intramusculaire injectie kan enige pijn optreden. Er kan zich sedatie voordoen bij behandelde dieren.

Hond Ademhalingsstelsel- en cardiovasculaire onderdrukking (zoals blijkt uit een afname van de ademhalingsfrequentie, ontwikkeling van bradycardie en een verlaging van de diastolische bloeddruk) kunnen optreden (zie speciale voorzorgsmaatregelen voor gebruik). De onderdrukkingsgraad hangt af van de dosis. Als er onderdrukte ademhaling optreedt, kan naloxon worden gebruikt als antidotum.

Kat Er kan onderdrukte ademhaling optreden. Als er onderdrukte ademhaling optreedt, kan naloxon worden gebruikt als antidotum. Het is waarschijnlijk dat mydriase optreedt. De toediening van butorfanol kan opgewondenheid, angst, desoriëntatie en dysforie veroorzaken.

Paard De meest voorkomende bijwerking is lichte ataxie die 3 tot 10 minuten lang kan aanhouden. Een toename in motoractiviteit en ataxie veroorzaakt door butorfanol duurde in sommige gevallen 1 – 2 uur. Rusteloosheid, en rillingen en sedatie gevolgd door rusteloosheid zijn beide waargenomen bij een aantal paarden. Een intraveneuze bolusinjectie in de maximale dosering (0,1 mg/kg lichaamsgewicht) kan leiden tot geëxciteerde bewegingen (bijv. telgang) bij klinisch normale paarden. Lichte tot ernstige ataxie kan voorkomen in combinatie met detomidine, maar zal bij paarden waarschijnlijk geen collaps veroorzaken. Er dienen normale voorzorgsmaatregelen genomen te worden om letsel te voorkomen (zie speciale voorzorgsmaatregelen voor gebruik). Na toediening van butorfanol als enkelvoudig middel kan er lichte sedatie optreden bij ongeveer 15% van de paarden. Butorfanol kan ook bijwerkingen veroorzaken op de motiliteit van het maagdarmstelsel bij normale paarden, hoewel er geen afname is van de passagetijd in het maagdarmstelsel. Deze bijwerkingen zijn dosisgerelateerd en over het algemeen voorbijgaand en niet ernstig. Er kan zich onderdrukking van het cardiopulmonale stelsel voordoen. Wanneer het wordt gebruikt in combinatie met alfa-2-adrenoceptoragonisten, kan een onderdrukking van het cardiopulmonale stelsel in zeldzame gevallen fataal zijn.

1. CONTRA-INDICATIES

Alle doeldiersoorten Niet gebruiken bij overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of één van de hulpstoffen. Niet gebruiken bij dieren met een ernstige lever- of nierfunctiestoornis. Niet gebruiken bij dieren met hersenletsel of organische hersenbeschadigingen. Niet gebruiken bij dieren met obstructieve ademhalingsziekte, hartfunctiestoornis of spastische aandoeningen.

Paard Combinatie van butorfanol/detomidinehydrochloride: Niet gebruiken bij paarden met een pre-existente hartritmestoornis of bradycardie. Niet gebruiken in gevallen van koliek die samengaat met impactie, omdat de combinatie een verlaging de maagdarmstelselmotiliteit veroorzaakt. Niet gebruiken bij paarden met emfyseem vanwege een mogelijk onderdrukkend effect op het ademhalingsstelsel. Niet gebruiken bij drachtige merries.

Combinatie van butorfanol/romifidine Niet gebruiken tijdens de laatste maand van de dracht.

Toedieningsweg Dosis butorfanol Dosis diergeneesmiddel

IV of IM 0,10 mg/kg lichaamsgewicht* 0,01 ml/kg lichaamsgewicht*

Opmerking

Houd rekening met ten minste 20 minuten voor het middel gaat werken,

maar de tijd tussen premedicatie en inductie is flexibel tussen

20-120 minuten.

Als compatibiliteit geaccepteerd is, mogen diergeneesmiddelen met

butorfanol en acepromazine gecombineerd worden en in dezelfde spuit toegevoegd worden (zie rubriek 'Speciale waarschuwingen - Belangrijke onverenigbaarheden').

• De dosis kan worden verhoogd tot 0,2 mg/kg (overeenkomend met 0,02 ml/kg) als het dier al pijn heeft voor de ingreep begint of als een hoger niveau van analgesie nodig is tijdens de operatie.